Category

Hyper-V

Hyper-V

NIC i Hyper-V Failover Cluster

Jakiś czas temu szukałem dobrych praktyk związanych z ilością i konfiguracją interfejsów sieciowych przy wdrażaniu Hyper-V Failover Cluster. Wyszukane informację przedstawiam w formie 3 tabel.

Minimalna potrzeba interfejsów sieciowych dla Hyper-V Failover Cluster:

Storage (iSCSI) Virtual Machine Managment Cluster Heartbeat / Cluster Shared Volumes Live Migration Razem
1 1 1 1 1 5

Ilość interfejsów dla zapewnienia wysokiej dostępności i wydajności:

Storage (iSCSI) Virtual Machine Zarządzanie Cluster Heartbeat Cluster Shared Volumes Live Migration Razem
min 2 min 2 1 1 1 1 8

Prawdę mówiąc do tej kwestii  mam wątpliwości, ale liczę, że ewentualnie poddacie moje wnioski weryfikacji, zachęcam do pisania w komentarzach.

Zalecane ustawienia interfejsów:

Ustawienia Management Heartbeat Cluster Shared Volumes Live Migration VM Storage (iSCSI)
Client for Microsoft Networks Y N Y Y N N
File and Printer Sharing Y N Y Y N N
Microsoft Virtual Network Switch Protocol N N N N Y N
Internet Protocol Version 6 O O O O N O
Internet Protocol Version 4 Y Y Y Y N Y
Link-Layer Topology Discovery Mapper I/O Driver Y N N Y N N
Link-Layer Topology Discovery Responder Y N N Y N N
Statyczna adresacja IP Y Y Y Y Y
Wyłącz system NetBIOS przez TCP/IP N Y Y Y N Y
Brama domyślna Y N N N N N
DNS Y N N N N N
Zarejestruj adresy tego połączenia w DNS Y N N N N N
Wykorzystanie MPIO Y
Wykorzystanie NIC Teaming Y Y Y Y Y N
W Failover Cluster Manager
Do not allow cluster network communication on this network.
N N N N Y Y

 

W Failover Cluster Manager
Allow cluster network communication on this network.
Y Y Y Y N N
W Failover Cluster Manager
Allow Clients Connect through this network.
N N N N N N

 

Hyper-V

Porównanie Windows Server 2008R2 Hyper-V z Windows Server 2012 Hyper-V

Przez przypadek natknąłem się na ciekawy dokument porównujący wymienione w tytule wersje Hyper-V pod wieloma względami, między innymi elastyczności, wysokiej dostępności, bezpieczeństwa. Pozwoliłem sobie zamieścić z tego dokumentu porównanie obsługi procesora i pamięci które wg. mnie mocno obrazuje zwiększone możliwości Hyper-V w Windows Server 2012 w dwustosunku do swojego poprzednika.

Dokument do pobrania tutaj: WS 2012 Feature Comparison_Hyper-V, myślę że warty uwagi i analizy.

Podobna tabela jak, powyżej ale z innych materiałów ciekawie pokazująca możliwości nowego produktu.

Hyper-V

Linux – migracja P2V

Narzędziem Disk2vhd w prosty sposób możemy nasze „fizyczne Windowsy” z migrować do środowiska wirtualnego , problem jest wtedy gdy do czynienia mamy z systemami Linuxowymi.

Przy pomocy programu dd dostępnego w systemach Linux do kopiowania i konwersji danych oraz narzędzia VHDTool możemy tego dokonać w ten sposób:

  1. Tworzymy katalog imagei podmontowujemy do niego zasób sieciowy:
  2. Następnie programem dd klonujemy nasz dysk do wcześniej podmontowanego zasobu:

    Możemy przekierować wynik do programu kompresującego dzięki czemu nie otrzymamy plik wielkości naszego dysku twardego:

    Wcześniej warto poleceniem fdisk -l możemy sprawdzić nazwę naszego dysku w systemie. W moim przypadku /dev/hda który ma 60GB pojemności.

  3. Po zakończeniu używamy VHDTool  do konwersji:

    Następnie zmieniamy rozszerzenie pliku z img na vhd.

Po tych kilku krokach możemy utworzyć nową maszynę wirtualną z istniejącym dyskiem vhd, przy takiej konwersji mogą wystąpić problemy np. z interfejsami sieciowymi ale to temat na kolejny wpis.

Hyper-V

Konwersja VHD do VHDX za pomocą Hyper-V Manager

  1. Z akcji w Hyper-V Manager wybieramy Edit Disk…
  2. W pierwszym oknie kreatora klikamy Next, natomiast kolejnym oknie wskazujemy lokalizacje pliku VHD
  3. W oknie Choose Action wybieramy akcję konwersji – Convert i przechodzimy dalej

    Compact – Ta opcja zmniejsza wielkość pliku wirtualnego dysku.
    Convert – Ta opcja konwertuje wirtualny dysk kopiując zawartość do nowego wirtualnego dysku. Nowy dysk może korzystać z innego typu i formatu niż oryginalny wirtualny dysk.
    Expand – Ta opcja rozszerza pojemność wirtualnego dysku twardego

  4. Następnie wybieramy format VHDX i klikamy Next
  5. W oknie Choose Disk Type wybieramy typ dysku pomiędzy Fixed size a Dynamically expanding i klikamy Next

    O Fixed size
    Stały rozmiar wirtualnego dysk twardego, którego wielkość określana jest, gdy plik jest tworzony. Nawet wtedy, gdy ilość danych przechowywanych ulegnie zmianie, zostaną dodane lub usunięte rozmiar pliku wirtualnego dysku pozostaje stała.
    O Dynamically expanding
    Dynamicznie rozszerzający się wirtualny dysk twardy, w którym rozmiar pliku rośnie zgodnie z ilością danych zapisywanych na wirtualnym dysku.

  6. Określamy lokalizacje i nazwę dla VHDX i przechodzimy dalej
  7. Po obejrzeniu Podsumowanie, klikamy Finish
  8. …i po czym rozpocznie się Edycja wirtualnego dysku po której plik VHDX będzie gotowy do użycia.
Hyper-V, PowerShell

Format VHDX

VHDX jest nowym domyślnym formatem wirtualnych dysków twardych dla Hyper-V w systemie Windows Server 2012 i ma zastąpić starszy format VHD.

Istotna zmiana dla VHDX jest znacznie większą pojemność , bo aż o 32 razy w stosunku do starszego formatu VHD. Nowy format poprawia pracę wirtualnych dysków na dyskach z dużymi sektorami, zapewnia również ochronę danych w przypadku awarii zasilania i optymalizuje strukturę na dyskach dynamicznych i różnicowych, aby zapobiec degradacji wydajności, natomiast 4-KB logiczny sektor dysku wirtualnego, pozwala na zwiększenie wydajności.

Porównanie vhd z vhdx

VHD VHDX
Wielkość  dysku 2TB 64TB
Długość sektora 512b 4KB

Powershellowym poleceniem Convert-VHDmożemy przejść z formatu VHD na nowy VHDX i korzystać z wszystkich jego udogodnień.

Na końcu polecam jeszcze artykuł http://blog.kaluzny.pro/vhd-vs-vhdx/,w którym przedstawiono testy wydajności formatu VHD i VHDX.

Hyper-V

„…the hypervisor is not running” po użyciu Startup Repair

Po modyfikacjach narzędziem Diskpart w konfiguracji dysków w moim testowym serwerze Hyper-V musiałem wspomóc się narzędziem Startup Repair z względu na utratę danych zawartych w magazynie BCD (Boot Configuration Data).  BCD zostało pomyślnie odbudowane, ale większe było moje zdziwienie później, gdy ukazał mi się komunikat przy próbie wystartowania wirtualnych maszyn.

W tej sytuacji, aby naprawić problem nie uruchomionego hypervisora, wydajemy polecenieBcdedit.exe /set hypervisorlaunchtype auto następnie uruchamiamy system ponownie.

W tej sytuacji ten wpis w BCD znowu postawił na nogi moje wirtualne maszyny.