NIC i Hyper-V Failover Cluster

Jakiś czas temu szukałem dobrych praktyk związanych z ilością i konfiguracją interfejsów sieciowych przy wdrażaniu Hyper-V Failover Cluster. Wyszukane informację przedstawiam w formie 3 tabel.

Minimalna potrzeba interfejsów sieciowych dla Hyper-V Failover Cluster:

Storage (iSCSI) Virtual Machine Managment Cluster Heartbeat / Cluster Shared Volumes Live Migration Razem
1 1 1 1 1 5

Ilość interfejsów dla zapewnienia wysokiej dostępności i wydajności:

Storage (iSCSI) Virtual Machine Zarządzanie Cluster Heartbeat Cluster Shared Volumes Live Migration Razem
min 2 min 2 1 1 1 1 8

Prawdę mówiąc do tej kwestii  mam wątpliwości, ale liczę, że ewentualnie poddacie moje wnioski weryfikacji, zachęcam do pisania w komentarzach.

Zalecane ustawienia interfejsów:

Ustawienia Management Heartbeat Cluster Shared Volumes Live Migration VM Storage (iSCSI)
Client for Microsoft Networks Y N Y Y N N
File and Printer Sharing Y N Y Y N N
Microsoft Virtual Network Switch Protocol N N N N Y N
Internet Protocol Version 6 O O O O N O
Internet Protocol Version 4 Y Y Y Y N Y
Link-Layer Topology Discovery Mapper I/O Driver Y N N Y N N
Link-Layer Topology Discovery Responder Y N N Y N N
Statyczna adresacja IP Y Y Y Y Y
Wyłącz system NetBIOS przez TCP/IP N Y Y Y N Y
Brama domyślna Y N N N N N
DNS Y N N N N N
Zarejestruj adresy tego połączenia w DNS Y N N N N N
Wykorzystanie MPIO Y
Wykorzystanie NIC Teaming Y Y Y Y Y N
W Failover Cluster Manager
Do not allow cluster network communication on this network.
N N N N Y Y

 

W Failover Cluster Manager
Allow cluster network communication on this network.
Y Y Y Y N N
W Failover Cluster Manager
Allow Clients Connect through this network.
N N N N N N

 

Porównanie Windows Server 2008R2 Hyper-V z Windows Server 2012 Hyper-V

Przez przypadek natknąłem się na ciekawy dokument porównujący wymienione w tytule wersje Hyper-V pod wieloma względami, między innymi elastyczności, wysokiej dostępności, bezpieczeństwa. Pozwoliłem sobie zamieścić z tego dokumentu porównanie obsługi procesora i pamięci które wg. mnie mocno obrazuje zwiększone możliwości Hyper-V w Windows Server 2012 w dwustosunku do swojego poprzednika.

Dokument do pobrania tutaj: WS 2012 Feature Comparison_Hyper-V, myślę że warty uwagi i analizy.

Podobna tabela jak, powyżej ale z innych materiałów ciekawie pokazująca możliwości nowego produktu.

Resource Metering – nowość w Windows Server 2012

Resource Metering to nowa funkcja w systemie Windows Server 2012 przeznaczona do ułatwienia śledzenia wykorzystanie zasobów maszyn wirtualnych. Możemy użyć Powershell do zbierania i raportowania historycznego wykorzystania zasobów, między innymi:

  • średniego zużyciu CPU przez VM
  • średniego zużyciu pamięci fizycznej przez VM
  • minimalnego wykorzystanie pamięci fizycznej przez VM
  • maksymalnego użycie pamięci fizycznej przez VM
  • maksymalnej ilości miejsca na dysku przeznaczona na VM
  • całkowitego przychodzącego ruchu dla wirtualnej karty sieciowej
  • całkowitego wychodzącego ruchu dla wirtualnej karty sieciowej

W celu śledzenia zasobów musimy najpierw włączyć pomiar zasobów dla maszyny wirtualnej.
Używając polecenia Enable-VMResourceMetering -VMName [nazwa wirtualnej maszyny]
możemy włączyć śledzenie na konkretnej maszynie wirtualnej, bądź poleceniem Get-VM -ComputerName [nazwa komputera] | Enable-VMResourceMetering na wszystkich maszynach na danym komputerze z Hyper-V.

Gdy śledzenie zostało już włączone możemy zacząć monitorować wykorzystanie zasobów naszych maszyn . Aby uzyskać informacje o użytkowaniu zasobów dla konkretnej maszyny wirtualnej możemy użyć cmdletMeasure-VM

„…the hypervisor is not running” po użyciu Startup Repair

Po modyfikacjach narzędziem Diskpart w konfiguracji dysków w moim testowym serwerze Hyper-V musiałem wspomóc się narzędziem Startup Repair z względu na utratę danych zawartych w magazynie BCD (Boot Configuration Data).  BCD zostało pomyślnie odbudowane, ale większe było moje zdziwienie później, gdy ukazał mi się komunikat przy próbie wystartowania wirtualnych maszyn.

W tej sytuacji, aby naprawić problem nie uruchomionego hypervisora, wydajemy polecenieBcdedit.exe /set hypervisorlaunchtype auto następnie uruchamiamy system ponownie.

W tej sytuacji ten wpis w BCD znowu postawił na nogi moje wirtualne maszyny.

Sprzętowe wsparcia dla wirtualizacji [Hyper-V]

Początek przygody z Hyper-V warto rozpocząć od sprawdzenia czy posiadamy dla naszego sprzętu wsparcia dla wirtualizacji.

Przekłada się to na:

  1. włączoną w BIOSie „wirtualizację” (pozycja Virtualization Technology na Enable)
  2. posiadanie procesora Intel VT albo AMD Pacifica,
  3. procesor 64-bitowy,
  4. włączoną w BIOSie funkcja „Data Execution Protection” (Intel XD bit lub AMD NX bit).

Pierwszy podpunkt możemy sprawdzić przy pomoc narzędzia Microsoft o jednoznacznej nazwie Hardware-Assisted Virtualization Detection Tool do pobrania tutaj.

Kolejne podpunkty dla procesorów Intel możemy sprawdzić pod tym linkiem: ark.intel.com

Jeśli wszystkie wymagane spełniamy możemy zacząć przygodę z Hyper-V:)

Do pobrania: Microsoft Hyper-V Server 2008 R2 with Service Pack 1 (SP1)